Ingrijpend verlies als jeugdervaring

Eén op de 10 Nederlanders verloor op een leeftijd jonger dan 20 jaar een ouder - of beide ouders - door overlijden. Voor veel van deze mensen heeft dat ingrijpende verlies als jeugdervaring grote gevolgen gehad. Het verlies van een ouder betekent voor een kind meestal ook het verlies van

Continuïteit
Geestelijke geborgenheid
Vanzelfsprekendheid
Veiligheid
Vertrouwen

Ingrijpende verliezen kunnen rupturen, diepgaande scheuren, in het kinderleven veroorzaken. Het leven van het kind dat een dergelijk verlies overkwam kan daardoor een heel andere kant op gaan dan in de lijn van de verwachting lag.

Een verlaat rouwproces is daarom meestal niet alleen een zoektocht naar wie de overleden ouder was, maar ook een zoektocht naar wie je zelf bent.

Als Verlaat Verdriet over jou gaat

Als je als kind een ouder bent verloren is de kans groot dat ook jij je zo goed en zo kwaad als dat ging staande hebt gehouden. Binnen de mogelijkheden die je toen als kind had.

Waarschijnlijk heb je (een aantal van de) kenmerkende patronen bij verlaat verdriet ontwikkeld. Patronen die toen voor jou helpend waren maar die nu, in je volwassen leven, beperkend zijn geworden en die jou nu letterlijk ‘in stilstand’ houden. Ze belemmeren jou als volwassene om voluit te leven en van je leven te genieten.

Maar je weet dat verborgen onder die patronen je verdriet van toen ligt.
Gestold, als het ware onder een ijslaag verborgen.

Als dat verdriet aangeraakt wordt - kun je dan ooit weer ophouden met huilen?

Die eenzaamheid van toen, wil je die ooit nog opnieuw ervaren?

En die patronen: wat moet je daarmee aan?

Kenmerkende patronen bij Verlaat Verdriet zijn onder andere:

Een basaal gebrek aan zelfvertrouwen
Bindingsangst / verlatingsangst
Moeite hebben met intimiteit
Geen grenzen kunnen stellen
Angst voor ouderschap
Alles altijd onder controle houden
De leeftijd die je ouder had als grenspaal in je leven
Twijfel aan je bestaansrecht
Altijd ‘de dood in je hoofd’ hebben
Weinig incasseringsvermogen hebben
Het gevoel hebben altijd alles alleen te moeten doen
Geen vertrouwen hebben in de toekomst

Handreikingen bij Verlate Rouw

Een verlaat rouwproces is geen afgebakend, te voorspellen proces. Daarvoor zijn de individuele verschillen te groot.

Toch zijn er haltes van bewustwording de je zicht kunnen geven op jouw verlate rouwproces. Deze haltes vormen samen de Handreikingen bij Verlate Rouw.

Zien & gezien worden / Horen & gehoord worden
Herkennen - van de patronen die jijzelf ontwikkeld hebt
Onderkennen - van de realiteit van het verlies van toen
Erkennen - van de invloed die de vroege dood van je ouder op jou heeft gehad
Accepteren - van jouw leven zonder je overleden ouder
Herwinnen - van je eigen, oorspronkelijke krachten
Handelen - leven & werken met alles wat jij geleerd hebt door de vroege dood van je ouder en van jouw intensieve verlate rouwproces.

Het Verlaat Verdriet (Ver)Werkboek helpt je verder op weg in je verlate rouwproces.

Ontstaan

In 1995 nam Titia Liese het initiatief voor de workshop Taal & Teken de eerste workshop in Nederland speciaal voor mensen die jong hun moeder verloren.

Deze workshop was de aanzet tot de eerste workshop Zonder Moeder die in 1996 plaatsvond. Met deze workshops legde Titia Liese in Nederland de basis voor Verlaat Verdriet: het werk met mensen die als kind een ouder - of beide ouders - verloren door overlijden. Een tot op dat moment onontgonnen terrein.

Vandaag de dag zijn Verlaat Verdriet en Verlate Rouw in Nederland gangbare en veelgebruikte begrippen.